Ogólne założenia programu

Wychowanie komunikacyjne dzieci i młodzieży jest jednym z elementów systemu działań profilaktycznych na rzecz poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Jeśli będzie prowadzone w oparciu o nowe osiągnięcia nauki może przynieść wysokie efekty, na co wskazują doświadczenia wielu krajów Europy Zachodniej. Wyniki badań i analiz danych statystycznych w kraju dowodzą, że około 70-80% wypadków drogowych powstaje na skutek nieprawidłowych zachowań uczestników ruchu, stąd też działania edukacyjne muszą być ukierunkowane na kształtowanie prawidłowych postaw i zmiany niebezpiecznych zachowań dzieci i młodzieży w ruchu drogowym.

Wychowanie komunikacyjne to także inwestycja na przyszłość - wychowanie nie tylko prawidłowo i bezpiecznie zachowujących się przyszłych dorosłych kierowców, ale przede wszystkim ukształtowanie świadomego obywatela, który będzie preferował właściwe wartości, dostrzegał potrzeby innych ludzi nie tylko w ruchu drogowym.

Uczniowie klas I - III szkół podstawowych zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym mogą uczestniczyć w ruchu na drogach publicznych tylko jako piesi i pasażerowie. Dziecko wychodzące do szkoły posiada już pewne doświadczenia i określone sposoby zachowania w ruchu drogowym, niestety bardzo często nieprawidłowe, wzorowane na zachowaniach osób najbliższych i tych prezentowanych w mediach - bezwzględne egzekwowanie swoich praw, łamanie przepisów, szybka, agresywna jazda.

Uczniowie klas IV (10-latki) mogą uzyskać pierwsze uprawnienia do kierowania rowerem , a uczniowie gimnazjum w wieku 13 lat uprawnienia do kierowania motorowerem. Powinni oni więc posiadać świadomość konieczności przestrzegania obowiązujących zasad i przepisów ruchu drogowego, współdziałania i wzajemnej pomocy na drodze, respektowania praw innych uczestników ruchu, czasem nawet kosztem swojej niewygody.