Cele nauczania treści związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego w szkołach podstawowych

Głównym celem wychowania komunikacyjnego jest nauczanie dzieci, jak nie powodować zagrożeń w ruchu drogowym i jak w tym ruchu funkcjonować respektując potrzeby prawa innych uczestników ruchu, w jaki sposób zmieniać i modyfikować swoje zachowania i dostosowywać je do różnych ról - pieszego, pasażera, kierującego rowerem lub motorowerem.

Do podstawowych zadań realizowanych w procesie wychowania komunikacyjnego należy:

1. zaznajomienie uczniów z obiektami i zjawiskami występującymi w ruchu drogowym, z zagrożeniami oraz negatywnymi skutkami wynikającymi z rozwoju motoryzacji i sposobami zapobiegania im,
2. rozwijanie umiejętności obserwacji i analizowania zjawisk występujących w ruchu drogowym, dostrzegania związków przyczynowo - skutkowych,
3. uświadamianie indywidualnej odpowiedzialności za bezpieczeństwo ruchu drogowego,
4. wdrażanie poszanowania prawa i współdziałania na drodze,
5. kształtowanie kultury uczestnictwa w ruchu drogowym.

Cele nauczania w klasach I - III (20-30 godzin rocznie).

Celem wychowania komunikacyjnego w klasach I - III jest zapoznanie uczniów z podstawowymi zasadami prawidłowego postępowania na przystankach komunikacji publicznej, a także wyrabianie bezpiecznych i kulturalnych zachowań w ruchu drogowym.

Dlatego należy dążyć do:

• wyposażania uczniów w wiadomości niezbędne do zrozumienia zasad świadomego, bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym oraz zrozumienia istniejących zagrożeń i ich przyczyn,
• wyrobienia koniecznych umiejętności i nawyków potrzebnych do samodzielnego i odpowiedzialnego korzystania z dróg,
• kształtowania postaw szacunku dla uczestników ruchu drogowego oraz osób działających na rzecz porządku publicznego, poszanowania środowiska naturalnego oraz urządzeń i miejsc użyteczności publicznej, szczególnie związanych z transportem,
• rozwoju wyobraźni, myślenia przyczynowo - skutkowego,
• kształtowania spostrzegawczości oraz orientacji przestrzennej i czasowej.

Podjęte działania winny służyć temu, by uczeń:

• akceptował normy społeczne i stosował się do nich, uczestnicząc w ruchu drogowym jako pieszy czy pasażer,
• dostrzegał związki przyczynowo - skutkowe pomiędzy niewłaściwym zachowaniem w ruchu drogowym, a powstawaniem niebezpiecznych sytuacji,
• wystrzegał się zachowań zagrażających bezpieczeństwu własnemu i innych osób,
• akceptował i podejmował przedsięwzięcia zmierzające do poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Cele nauczania w klasach IV - VI (10-25 godzin rocznie).

Głównym celem nauczania treści związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego w klasach IV - VI powinno być przede wszystkim wyrobienie poczucia odpowiedzialności za życie i zdrowie własne i innych uczestników ruchu, a także kształtowanie partnerskich, nieagresywnych zachowań na drogach.

Działania dydaktyczno - wychowawcze nauczycieli powinny skupiać się na osiąganiu następujących celów:

• wyposażanie uczniów w wiadomości niezbędne do zrozumienia zasad świadomego uczestnictwa w ruchu drogowym,
• kształtowanie umiejętności obserwacji i oceny sytuacji na drodze oraz podejmowania właściwych decyzji,
• kształtowanie postawy szacunku dla siebie, jako uczestnika ruchu drogowego, zbiorowości społecznej, środowiska naturalnego dla urządzeń i miejsc użyteczności publicznej związanych z transportem oraz osób działających na ich rzecz,
• szukanie sposobów zapobiegania pogarszającemu się stanowi bezpieczeństwa na drogach.

Biorąc pod uwagę coraz większą samodzielność uczniów w charakterze pieszych, pasażerów, jak również kierujących rowerami należy położyć szczególny nacisk na kształtowanie postaw i nawyków zapewniających bezpieczeństwo i wygodę wszystkich uczestników ruchu drogowego. Uczniowie powinni umieć dostrzegać związki przyczynowo - skutkowe między niewłaściwym zachowaniem w ruchu drogowym, a powstawaniem niebezpiecznych sytuacji, kolizji i wypadków drogowych.